DMC Cable TV : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 155 / 580

ระงับความทะเลาะแห่งหมู่พระญาติ ---- ๕๖ มาร ปราชัยของพระเจ้าโกศล - เด็กหญิงแห่งตระกูลคนใดคนหนึ่ง อุบาสกคนใดคนหนึ่ง พระเจ้าปเสนทิโกศล ๕๗ ๕๘ ๕๘ ๕๘ ୧୯ พระติสสเถระ bo ท้าวสักกะ ๖๑ บรรพชิต ๓ รูป ๖๒ กฎมพีคนใ

เนื้อหานี้กล่าวถึงความทะเลาะในกลุ่มพระญาติ และพระเจ้าปเสนทิโกศล พร้อมกับการมีส่วนร่วมของบุคคลสำคัญต่าง ๆ ในเหตุการณ์ เช่น เด็กหญิงแห่งตระกูล, อุบาสก, และพระติสสเถระ รวมถึงการปราชัยและกฎมพีที่เกี่ยวข้อ

ภิกษุหนุ่มชื่อติสสะ ๘๒ อุบาสกห้าคน ๘๓ เมณฑกเศรษฐี ๘๔ พระอุชฌานสัญญีเถระ ๘๔ สุภัททปริพาชก ๘๕ มหาอามาตย์วินิจฉัย ๘๕ ภิกษุฉัพพัคคีย์ - ๘๖ พระเอกุทานเถระ พระลกุณฏกภัททิยเถระ ๘๗ ภิกษุมากรูป ๘๘ ภิกษุชื่อหัต

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงภิกษุหนุ่มที่ชื่อว่าติสสะ และบุคคลสำคัญอื่นๆ เช่น อุบาสกห้าคน เมณฑกเศรษฐี พระอุชฌานสัญญีเถระ สุภัททปริพาชก มหาอามาตย์ รวมถึงภิกษุมากรูปทั้ง 500 รูป และอีกหลายบุคคลที่มีบทบาทในพระพุ

พระปธานกัมมิกติสสเถระ - สูกรเปรต ๙๔ ๙๕ พระโปฐิลเถระ ๙๖ พระเถระแก่ - ๙๖ สัทธิวิหาริกของพระสารีบุตรเถระ - ๙๗ พ่อค้ามีทรัพย์มาก ๙๘ นางกีสาโคตมี ୯୯ นางปฏาจารา 900 บุรพกรรมของพระองค์ ୭୦୭ กุมาริกากินไข่ไก่

เนื้อหานี้พูดถึงพระเถระต่าง ๆ เช่น พระปธานกัมมิกติสสเถระ, พระโปฐิลเถระ, และกิจกรรมอันเป็นที่รู้จักของพระเถระแต่ละองค์ รวมถึงเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับพระสาวกและบุคคลที่มีชื่อเสียงในยุคพุทธกาล เช่น นางก

๑๕ เรื่องพระปิโลติกเถระ หิรินิเสโธ ปุริโส โกจิ โลกสฺมิ วิชฺชติ โย นิทฺนํ อปโพเธติ อสฺโส ภนฺโร กสามิว อสฺโส ยถา ภนฺโร กสานิวิฏโฐ อาตาปิโน สํเวคิโน ภวาถ สทฺธาย สีเลน จ วีริเยน จ สมาธินา ธมฺมวินิจฉเยน จ

เรื่องราวกล่าวถึงพระปิโลติกเถระว่าเป็นบุคคลที่หายากในโลก ผู้ซึ่งสามารถควบคุมจิตใจและความคิดได้ โดยแสดงถึงความสำคัญของการมีศรัทธา ศีล วิริยะ และสมาธิ การพัฒนาคุณธรรมเหล่านี้จะช่วยให้บุคคลสามารถกำจัดควา

៣៤ ก็คนเจ้าราคะ พึงมีรอยเท้ากระหย่ง (เว้ากลาง) คนเจ้าโทสะ ย่อมมีรอยเท้าอันสั้นบีบ (หนักส้น) คนเจ้าโมหะ ย่อมมีรอยเท้าจิกลง (หนักทางปลาย เท้า) คนมีกิเลสเครื่องมุงบังอันเปิดแล้ว มีรอย เท้าเช่นนี้ นี้. ยส

บทความนี้กล่าวถึงรอยเท้าสัญลักษณ์แทนกิเลสในพระพุทธศาสนา โดยเชื่อมโยงกับอาการและนิสัยของบุคคล อธิบายถึงรอยเท้าของผู้ที่มีราคะ โทสะ และโมหะ รวมถึงการชนะกิเลสโดยพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้ที่ชนะกิเลสจะไม่กลั

๔๒ ในกาลใด พระพุทธเจ้าผู้เป็นยอดบุรุษ ประทับ อยู่เหนือบัณฑุกัมพลศิลา ณ ควงไม้ปาริฉัตตกะ ในภพดาวดึงส์ ในกาลนั้น เทพดาทั้งหลายใน หมื่นโลกธาตุประชุมพร้อมกันแล้ว เข้าเฝ้าพระ สัมพุทธเจ้าผู้ประทับอยู่บนยอดเ

ในกาลที่พระพุทธเจ้า ทรงประทับอยู่บนบัณฑุกัมพลศิลาในภพดาวดึงส์ เทพดาทั้งหลายในหมื่นโลกธาตุได้เข้ามาเฝ้าพระองค์ โดยไม่มีเทพดาองค์ใดๆ ที่เปล่งประกายมากกว่าพระสัมพุทธเจ้า พระองค์ได้ตรัสยกย่องอังกุรเทพบุตร

៥៤ นั่นแลไม่เกษม สรณะนั่นไม่อุดม เพราะบุคคลอาศัย สรณะนั่น ย่อมไม่พ้นจากทุกข์ทั้งปวงได้ ส่วนบุคคลใด ถึงพระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ ว่าเป็นที่พึ่ง ย่อมเห็นอริยสัจ ๔ (คือ) ทุกข์ เหตุให้ เกิดทุกข์ ความก้าว

ข้อความนี้พูดถึงความสำคัญของการเห็นพระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์เป็นสรณะ ซึ่งช่วยให้เข้าใจอริยสัจ ๔ นำไปสู่การพ้นทุกข์และความสุขในชีวิต. นอกจากนี้ ยังกล่าวถึงความหายากของบุรุษอาชาไนย ผู้ที่สามารถนำความสุ

๖๗ เรื่องพระอนาคามิเถระ ฉนฺทชาโต อนกขาเต มนสา จ ผุโฏ สิยา กาเมสุ อปปฏิพทฺธจิตโต อุทธโสโตติ วุจฺจตีติ ภิกษุ ผู้มีฉันทะเกิดแล้วในพระนิพพานอันใครๆ บอกไม่ได้ จึงเป็นผู้อันใจถูกต้องแล้วก็ดี ผู้มีจิตไม่ เกี

เรื่องราวนี้นำเสนอพระอนาคามิเถระซึ่งมีความรู้ในนิพพาน และนายนันทิยะที่กลับมายังท่ามกลางญาติพี่น้อง โดยแสดงถึงการต้อนรับจากคนรอบข้างเมื่อมีการทำบุญและความหมายของการกลับคืนสู่วิถีที่ถูกต้อง บุญที่ได้ทำไ

อุฏฺฐานกาลมฺหิ อนุฏฐหาโน ยุวา พลี อาลสิย์ อุเปโต สํสนุนสงฺกปฺปมโน กุสีโต ปญฺญาย มคฺนํ อลโส น วินฺทติ ៧៥ ก็บุคคลยังหนุ่มแน่นมีกำลัง (แต่) ไม่ขยันในกาล ที่ควรขยัน เขาถึงความเป็นผู้เกียจคร้าน มีใจ ประกอบ

บทความนี้พูดถึงความสำคัญของการขยันในช่วงเวลาที่ควรขยัน โดยเฉพาะในวัยหนุ่มที่มีพลังงานและศักยภาพสูง หากไม่ขยันอาจกลายเป็นผู้เกียจคร้านที่มีใจจมอยู่ในความคิดลบ นอกจากนี้ยังกล่าวถึงการรักษาวาจาและจิตใจให

๑๐๒ เรื่องภิกษุชาวนครภัททิยะ ย์ หิ กิจฺจํ ตทปวิทธ์ อกิจจ ปน กยีรติ อุนนฬาน ปมตฺตานํ เตสํ วฑฺฒนฺติ อาสวา เยสญฺจ สุสมารทธา นิจจ์ กายคตา สติ อกิจจ์ เท น เสวนฺติ กิจเจ สาตจจการิโน สตานํ สมฺปชานานํ อตฺถ์ ค

เนื้อหาเกี่ยวกับภิกษุในนครภัททิยะที่ละทิ้งสิ่งที่ควรทำและทำสิ่งที่ไม่ควรทำ นำไปสู่อาสวะที่เจริญขึ้น การมีสติและสัมปชัญญะจึงสำคัญในการทำกิจที่ควรทำเพื่อหลีกเลี่ยงอาสวะ นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงพระลกุณฏ

๑๐๘ สุปปพุทธ์ ปทุชฺฌนฺติ เยส ทิวา จ รตฺโต จ สุปปพุทธ์ ปพุชฌนฺติ เยส ทิวา จ รตฺโต ๑ สุปปพุทธ์ ปทุชฺฌนฺติ สทา โคตมสาวกา นิจจ์ กายคตา สติ สทา โคตมสาวกา อริสาย รโต มโน สทา โคตมสาวกา เยส์ ทิวา จ รตฺโต จ ภา

บทความนี้นำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับการฝึกสติซึ่งเป็นคุณสมบัติสำคัญที่ช่วยให้ผู้ปฏิบัติตนเป็นสาวกของพระโคดม โดยเน้นถึงความสำคัญของการมีสติทั้งกลางวันและกลางคืน และการเจริญสติในพระพุทธเจ้า พระธรรม และพระสงฆ์

๑๒๐ เรื่องพระเจ้าปเสนทิโกศล มิทฺธี ยทา โหติ มหคุฆโส จ นิททายิตา สมฺปริวตฺตสาย มหาวราโหว นิวาปปุฎโฐ ปุนปฺปุนํ คพฺภมุเปติ มนฺโทติ ในกาลใด บุคคลเป็นผู้กินมาก มักง่วง และมัก นอนหลับกระสับกระส่าย ประหนึ่งส

ในรูปแบบการใช้ชีวิตของบุคคล เราพบว่า การกินอาหารมากเกินไปจะนำไปสู่อาการง่วงและนอนหลับที่ไม่เป็นธรรมชาติ ทำให้เกิดอาการมึนซึม ซึ่งส่งผลเสียต่อสุขภาพ เมื่อศึกษาเป็นบทเรียนจากพระธรรมที่แสดงให้เห็นถึงการค

១២៦ เอโก จเร น จ ปาปาน กยิรา อปุโปสฺสุโก มาตงฺครญฺเญว นาโคติ ถ้าว่า บุคคลพึงได้สหายผู้มีปัญญาเครื่องรักษา ตัว มีธรรมเครื่องอยู่อันดี เป็นนักปราชญ์ไว้เป็นผู้ เที่ยวไปด้วยกันไซร้ เขาจึงครอบงำอันตรายทั้ง

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการมีสหายผู้มีปัญญาและธรรมที่ดี ซึ่งสามารถช่วยป้องกันอันตรายและสร้างความสุขให้กับชีวิต สำหรับผู้ที่ไม่มีสหายที่เหมาะสม จะใช้ชีวิตเหมือนช้างที่เที่ยวไปในป่าเพียงลำพัง การมี

๑๓๗ เขาพ้นแล้ว (จากเครื่องผูก) ยังแล่นไปสู่เครื่องผูก ตามเดิม. เรื่องเรือนจํา น ต์ ทฬห์ พนธนมาหุ ธีรา ยทายส์ ทารุชปพฺพชญจ สารตฺตรตฺตา มณีกุณฑเลสุ ปุตฺเตสุ ทาเรส จ ยา อเปกขา เอต ทฬห์ พนธนมาหุ ธีรา โอหา

บทความนี้กล่าวถึงความหมายและความสำคัญของเครื่องจองจำที่มาจากเหล็ก ไม้ และหญ้าปล้อง พร้อมวิเคราะห์การพึ่งพิงและความมั่นคงในชีวิตมนุษย์ โดยเน้นที่ความกำหนัดในวัตถุ เช่น แก้วมณีและตุ้มหู ที่เป็นสัญลักษณ์

១៦៦ เรื่องพราหมณ์คนใดคนหนึ่ง ฌาย วิรชมาสีนํ กตกิจฺจํ อนาสวํ อุตฺตมตฺถ์ อนุปฺปตฺติ ตมห์ พรูมิ พราหมณนฺติ เราเรียกบุคคลผู้มีความเพ่ง ผู้ปราศจากธุลี อยู่แต่ ผู้เดียว มีกิจอันกระทำแล้ว หาอาสวะมิได้ บรรลุ

บทความนี้กล่าวถึงความรุ่งเรืองของพราหมณ์ที่มีความเพ่งและปราศจากอาสวะ รวมถึงพระพุทธเจ้า ผู้มีเดชตลอดกลางวันและกลางคืน โดยใช้การเปรียบเทียบพระอาทิตย์และพระจันทร์ในการส่องแสงในเวลาเฉพาะและทำให้เห็นถึงคุณ

๑๗๒ เรื่องพราหมณ์คนใดคนหนึ่ง น จาห์ พราหมณ์ พรูมิ โยนช์ มตฺติสมภ โภวาที นาม โส โหติ ส เว โหติ สกิญฺจโน อกิญฺจนํ อนาทานํ ตมห์ พรูมิ พฺราหฺมณนฺติ เราไม่เรียกบุคคลผู้เกิดแต่กำเนิด ผู้มีมารดาเป็น แดนเกิดว

บทความนี้สำรวจและอธิบายความหมายของ 'พราหมณ์' ในพระพุทธศาสนา โดยเน้นว่าความเป็นพราหมณ์ไม่ได้ขึ้นอยู่กับการเกิดหรือสายเลือด แต่ขึ้นอยู่กับการตัดสิ่งกีดขวางและกิเลสทางจิตใจ ผู้ที่สามารถตัดสังโยชน์และไม่ม

១២ น กิรตฺถิ รเสหิ ปาปิโย อาวาเสหิ วา สนุกเวหิ วา วาตมิค คหนนิสฺสินํ วสมาเนติ รเสหิ สญฺชโยติ ได้ยินว่า สภาพอื่นที่เลวกว่ารสทั้งหลาย คือการ เคยชินกันหรือการสนิทสนมกัน ย่อมไม่มี นาย อุยยาบาลชื่อสญชัยย่อ

ข้อความนี้กล่าวถึงการละตัณหาและการใช้ชีวิตอย่างมีสติ เพื่อที่จะเข้าถึงการเป็นพราหมณ์ที่แท้จริง การมีรสในชีวิตอาจทำให้ถูกล่อลวงไปยังสิ่งที่เลวร้าย แต่การละออกจากมันย่อมช่วยให้สามารถบรรลุเป้าหมายที่สูงส

เจ้าหญิงโรหิณี ภิกษุรูปใดรูปหนึ่ง ๖๘ ๖๘ อุตตราอุบาสิกา ๖๙ ปัญหาของโมคคัลลานเถระ ๖๙ ปัญหาที่ภิกษุทูลถาม ๖๙ นางปุณณทาสี อตุลอุบาสก ๓๒ ภิกษุฉัพพัคคีย์ - ๗๔ คาถาธรรมบท ภาคที่ ๒ บุตรของนายโคฆาตก์ ๗๖ พราหมณ

บทความนี้สำรวจเนื้อหาเกี่ยวกับเจ้าหญิงโรหิณี รวมถึงปัญหาที่ภิกษุต่างๆ ถามกันในธรรมบท และตัวละครสำคัญอื่นๆ เช่น นางปุณณทาสี และพระเถระต่างๆ เพื่อให้เข้าใจความลึกซึ้งในคำสอนของพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะในบริ

ภิกษุหนุ่มชื่อติสสะ ๘๒ อุบาสกห้าคน ๘๓ เมณฑกเศรษฐี ๘๔ พระอุชฌานสัญญีเถระ ๘๔ สุภัททปริพาชก ๘๕ มหาอามาตย์วินิจฉัย ๘๕ ภิกษุฉัพพัคคีย์ - ๘๖ พระเอกุทานเถระ พระลกุณฏกภัททิยเถระ ๘๗ ภิกษุมากรูป ๘๘ ภิกษุชื่อหัต

เนื้อหานี้สำรวจเกี่ยวกับตัวละครที่มีบทบาทสำคัญในพุทธประวัติ เช่น ภิกษุหนุ่มชื่อติสสะ, อุบาสกห้าคน, เมณฑกเศรษฐี, และพระเถระหลายรูป อาทิ พระอุชฌานสัญญีเถระ ซึ่งมีบทบาทในการเผยแพร่คำสอนของพระพุทธเจ้า นอก

๑๐ สัตว์ผู้เกิดแล้วทั้งหลายเป็นผู้ใคร่สุข บุคคลใด แสวงหาสุขเพื่อตน ไม่เบียดเบียนผู้อื่น ด้วยท่อนไม้ บุคคลนั้นละไปแล้ว ย่อมได้สุข เรื่องพระโกณฑธานเถระ มาโวจ ผรุส์ กญฺจิ วุตฺตา ปฏิวเทยุยุ นํ ทุกขา หิ สา

ในบทนี้พูดถึงการแสวงหาความสุขของสัตว์ทั้งหลาย และการที่บุคคลที่ไม่เบียดเบียนผู้อื่นด้วยการใช้ความรุนแรงจะสามารถเข้าถึงสุขได้อย่างแท้จริง โดยคำสอนจากพระโกณฑธานเถระมีการเน้นที่การควบคุมตนเองและการไม่แข่